Początkowy etap choroby no comments
Wszystko zaczęło się od tego, że w szkole średniej na zajęciach wychowania fizycznego graliśmy w piłkę nożną. Po dość mocnym zderzeniu z jednym z kolegów odczułem ból w okolicach odcinka lędźwiowego. Na następny dzień, kiedy ból nie mijał, udałem się do lekarza ortopedy, po czym skierowano mnie na prześwietlenie i lekarz stwierdził, że cierpię na „rozszczepienie łuku kręgowego s1 i s2”. A dokładniej między tymi dwoma kręgami mam zbyt dużą szczelinę. Oczywiście diagnoza lekarza – „cierpisz na to od dziecka, to wada wrodzona”. Dodam tylko, że nikt w rodzinie tego nie miał, a dopiero po 17-latach dowiaduje się o tej chorobie. Lekarz zakazał mi uprawiania sportu przez około 3 miesiące i skierował na wykupienie 10 zabiegów lampami SOLUX, po czym miałem przyjść na kontrolę.
I tak też się stało, jednakże ból występował nadal, ale sporadycznie. Przestałem trenować na siłowni, nie ćwiczyłem na zajęciach wychowania fizycznego, unikałem nawet biegania do autobusu. Nie dźwigałem nic ciężkiego, po prostu – bałem się o swój kręgosłup. Chciałem zastosować się do zaleceń lekarza jak najlepiej mogłem.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.